Faustulus is een herder. Bij de rivier bewaakt hij de kudde. Plotseling hoort hij een baby. Hij nadert en hij ziet twee jongens. Hij ziet ook een wolvin! De jongens vrezen de wolvin helemaal niet. De wolvin biedt de jongens tepels aan. Zo drinken de jongens. Faustulus denkt: “God beschermt de jongens, want de rivier laat ze niet verdrinken ook de wolvin doet ze geen kwaad.” Faustulus tilt de jongens op en draagt ze naar huis. De echtgenoot overhandigt de jongens en zegt: “God geeft steun aan ons, want hij biedt ons twee zonen.” De vrouw lacht en geeft de jongens een naam: de een Romulus en de ander Remus. De jongens moeder is, zoals Faustulus hun vader is.
